Мамадыш районы башлыгы Вадим Никитин Валентина Леонидовна Лаптеваны якынлашып килүче Җиңү көне белән котлады
Валентина Леонидовна 1937 елда Витебск өлкәсенең Альховик авылында туа. Әтисе ат караучы, ә әнисе гади эшче булып эшләгән гаиләдә ике бала үскән. Сугыш башлану белән әтине фронтка рядовой итеп алалар, 1944 елның июнендә ул хәбәрсез югала.
1942 елдан 1944 елга кадәр кечкенә Валя әнисе һәм абыйсы белән Минск өлкәсенең Борисов шәһәрендә оккупация коточкычларын кичерә. Аларны мәҗбүри тоту урыны янында дүрт лагерь урнашкан. Валентина Леонидовна "фашистлар лагерьларының, геттоларының һәм башка мәҗбүри тоту урыннарының балигъ булмаган тоткыны " статусына ия булган.
1944 елда алар туган авылларына кайталар, ләкин алар аны танымыйлар: Альховикның 112 йорты һәм 450 кешесеннән 104 йорт яндырыла. Кешеләр землянкаларда яшиләр, черек бәрәңге җыялар, клевер һәм суган ашыйлар. Алар шулай 1945 елга кадәр яшәгәннәр.
Сугыштан соң гаиләгә кредит бирәләр, аңа ике кечкенә тәрәзәле зур булмаган хибарка төзиләр. Идәннәр салкын булгач,печән өстендә йоклыйлар. Валентина Леонидовнаның әнисе, тыныч тормышка әйләнеп кайтмыйча, 1957 елда вафат була.
1968 елда Валентина Леонидовна Мамадышка килә, кияүгә чыга, улы туа. Бүген аның улы гаиләсе белән Санкт-Петербургта яши, ләкин алар еш кына әнисе һәм әбисенә кунакка киләләр. Кичергән авырлыкларына карамастан, ветеран игелекле йөрәген һәм ачык акылын саклап калган.
Вадим Ильич Валентина Леонидовнага шәхсән үз исеменнән һәм Татарстан җитәкчелеге исеменнән бүләкләр тапшырды, ул дәһшәтле елларда күрсәткән батырлыгы, ныклыгы һәм рухи көче өчен рәхмәт белдерде, нык сәламәтлек, иминлек һәм озын гомер теләде.